Próbki glebowe

Podejmując decyzję o badaniu gleby w celu ustalenia zasobności składników mineralnych, warto włożyć trochę wysiłku w czynność pobierania prób. Nie prawidłowo pobrana gleba skutkuje błędnym wynikiem analizy. Laboratorium Stacji Chemiczno -Rolniczej nie jest w stanie wydać prawidłowego wyniku, jeśli próbka nie reprezentuje średniej sytuacji na polu. Przystępując do pobierania, warto zaopatrzyć się w podstawowe narzędzie - laskę glebową. Można ją wypożyczyć od terenowego pracownika Stacji Chemiczno-Rolniczej lub od gminnych doradców rolnych.

Pola nie mogą być wielkie

Istotną sprawą podczas pobierania prób jest wielkość pola. Pamiętać należy, że pojedyncze badanie nie powinno dotyczyć powierzchni większej niż 4 ha. Większe pola najlepiej podzielić na kilka mniejszych „działek”. Nie określa się minimalnej powierzchni, z której pobiera się próbkę. Jedynym ograniczeniem jest koszt badania (7,50 - 9,60 zł za badanie pH i zasobności P, K, Mg).

Gleba na danym polu powinna być wyrównana. W sytuacji gleb mozaikowych lepiej wydzielić mniejsze powierzchnie, dla których zleci się oddzielne badania. Warto tak postępować w przypadku, jeśli na terenie gospodarstwa występują zagłębienia lub wzniesienia. W miejscach tych często rośliny plonują gorzej, a przyczyną tego jest niska zasobność lub pH podłoża. Pod. czas pobierania prób warto pamiętać, aby [ unikać obrzeży pola (5 m) oraz miejsc po stogach, kopcach, kretowisk, bruzd i rowów.

Aby próbka dała wiarygodny wynik, składać musi się przynajmniej z 20 - 25 I ukłuć laską glebową (więcej daje dokładniejszy wynik). Narzędzie to należy wbijać I w glebę do oporu, na głębokość 20 cm, a I następnie przekręcić. Zawartą wewnątrz I laski glebę wytrząsa się lub wydrapuje do jakiegoś naczynia. Najlepiej, jeśli to będzie plastikowe wiaderko lub miska. Pojemniki metalowe, np. ocynkowane lub aluminiowe mogą wpływać na wyniki badań.

Dla prawidłowej oceny zasobności ważne jest, aby pojedyncze ukłucia laską glebową były rozmieszczone równomiernie po całym polu. Dlatego najlepiej poruszać się po polu np. zygzakiem lub po przekątnych.

Przed rozsianiem nawozów

Próbki gleby najlepiej pobierać jesienią lub wiosną. Często popełnianym błędem Jest pobieranie próbek po nawożeniu. Rozsiane granule nawozów lub bryłki wapna mogą łatwo znaleźć się wewnątrz laski glebowej. W wyniku tego analiza sporządzona z takiej „zanieczyszczonej” próbki wykaże wysoki poziom składnika pokarmowego lub pH. Prawdziwa zasobność gleby może być całkowicie odwrotna.

Zebrany laską glebową materiał należy bardzo dokładnie wymieszać. Następnie glebę wsypuje się do kartonika (można takie uzyskać od terenowego pracownika Stacji) lub do mocnego woreczka foliowego około 0,5 kg. Pojemnik ten koniecznie trzeba oznaczyć, np. symbolem pola. Oznaczenie to powinno odpowiadać symbolowi na sporządzonej wstępnie mapce pól z których pobiera się próby.

Jeśli nie można skorzystać z laski glebowej możliwe, jest pobieranie próbek za pomocą szpadla. Wykopuje się dół o głębokości 20 cm z jedną pionową ścianą. Następnie zeskrobuje się z tej ściany (np. łyżką lub łopatką) w linii pionowej glebę na głębokość do 2 cm. Ten sposób pobierania zajmuje dużo więcej czasu i w przypadku wielu próbek nie jest efektywny.

Przyjmuje się, że wyniki analizy ważne są przez 4 lata. Jednak wzrost intensywności produkcji roślinnej skutkuje większym wyczerpaniem składników mineralnych z gleby, co pociąga za sobą szybsze zmiany zasobności i większe potrzeby nawozowe.


Panel logowania

Szybki sposób na dodawanie komentarzy i opinni

Nie masz konta? Zarejestruj


Pawilony


Szybki kontakt
Powiązane artykuły

© Portal rolniczy